Afgelopen jaar is er heel erg veel gebeurd. Hoewel het voor mijn gevoel op werk gebied net wat rustiger is geweest, besef ik me nu hoeveel er is gebeurd op persoonlijk vlak. De laatste keer dat ik een persoonlijke update had geschreven, kan ik me bijna niet meer herinneren. Zo lang geleden. Tijd om via een blogpost even alles op een rijtje te zetten en jullie op de hoogte te houden van wat er in mijn leven speelt.

Een reis die toch niet doorging

Nog minder dan een jaar geleden had ik mijn middelbare schooldiploma gehaald. Na 6 jaar was ik het ook wel een beetje zat hoor, haha. Dat die diploma in de pocket zat, was dan ook iets wat ik maar al te graag wilde afstrepen. Na zo’n moment ga je toch een nieuwe levensfase in. En hoewel alles heel geleidelijk ging, besef ik me tijdens het schrijven van deze post ook opeens hoeveel er in nog geen 12 maanden is veranderd.

Mijn plan was om in mijn tussenjaar enkele maanden te backpacken door Zuid-Oost Azië. Mijn liefde voor reizen is jullie vast wel niet ontgaan, en het leek me heerlijk om er even 3 maanden in mijn eentje tussenuit te gaan. Ergens had ik ook wel het gevoel dat zoiets goed voor me was. Door reizen heb ik altijd het idee dat ik dingen weer goed in perceptie kan zetten en naast dat het een geweldige ervaring is, zet het me vaak ook tot denken. Maar soms lopen dingen anders dan verwacht. In mijn eindexamen periode ontmoette ik namelijk mijn huidige vriend, Jean. Hij nam ook een tussenjaar en voor we het allebei wisten konden we geen dag zonder elkaar. En verliefd zijn, goh, haha, dát is een heftig gevoel. Nadat ik 3 weken met mijn vader naar Nicaragua ben geweest (en elke dag met Jean heb gefacetimet), wist ik dat ik te verliefd was om op reis te gaan. Tuurlijk zou ik ervan genieten, alleen wist ik dat ik hem zo zou missen, dat ik het ook voor mezelf veel minder leuk zou maken. Nu ik dit type, klinkt het allemaal misschien een beetje gek. Maar achteraf gezien denk ik dat dit een goede keuze was geweest. Tuurlijk wil ik die prachtige reis nog maken, sterker nog – nog veel meer mooie reizen! Maar soms lopen dingen nou eenmaal anders dan gepland. Heel anders dan gepland. En dat is wellicht een van de grootste lessen van afgelopen periode.

Verhuizen naar Amsterdam

In september begon in met actief een huis zoeken in Amsterdam. Al jaren wilde ik uit huis en verhuizen naar Amsterdam en als die reis immers niet door ging – tja, waarom niet nu? In dit tussenjaar kon ik me dan goed focussen op werk – wat zich hier goed afspeelt. En voor ik het wist had ik in december de sleutels van een prachtig nieuwbouw appartement in Amsterdam gekregen. Aangezien Jean en ik elkaar zo goed als elke dag zagen, voelde samenwonen als een hele logische en natuurlijke stap. En ja, nu woon ik inmiddels al een paar maanden in Amsterdam samen met mijn vriend. Iets wat super goed bevalt en waar we allebei heel erg blij mee zijn. Als iemand mij 1 jaar geleden had verteld dat alles zo zou lopen, had ik het niet verwacht. Nu ik ook daadwerkelijk met hem samenwoon merk ik ook hoeveel ik ervan heb geleerd. Hoewel op mezelf wonen voor mij niet als een grote stap voelde, merk ik wel dat ik er veel van hem geleerd.

Terugval

Een ander punt wat ook een grote rol in mijn leven speelt vandaag de dag – is helaas, een terugval van mijn eetstoornis. In het verleden heb ik anorexia nervosa gehad, waar ik vervolgens voor ben opgenomen en welke uiteindelijk beter ging. Ik kwam aan in gewicht, ging met therapie en pakte mijn leven weer een beetje op.

Momenteel is het ook een deel in mijn leven waar ik aan moet werken. Afgelopen periodes heb ik ook enkele gesprekken en intakes in de kliniek gehad en hierbij ook de diagnose boulimia nervosa gekregen. In dit geval is de eetstoornis dus inderdaad terug gekomen, maar in een andere vorm. Momenteel ben ik dus inderdaad gediagnotiseerd met boulima – wat ervoor zorgt dat de situatie toch anders is. Wat betreft de behandeling sta ik momenteel nog in een wachtrij (deze zijn erg lang) en wordt er verwacht dat ik over 2 maanden actief aan de slag kan gaan bij de kliniek. Gelukkig hebben ze me wel enkele handvaten voor de tussentijd gegeven waar ik aan kan werken, dus dat is waar ik me vooral mee bezig houd.

Erg jammer dat zoiets gebeurd natuurlijk, maar ik hoop in ieder geval dat ik er mijn kracht uit kan halen en op het einde van de rit sterker ben. Bovendien is dit ook een goed moment om de oorzaak van het probleem te onderzoeken om terugval in de toekomst zo veel mogelijk te proberen te voorkomen. Iets wat ik enorm graag wil. Het is zeker niet leuk, maar tja… je best doen is het enige wat je kan doen.

En hoe verder?

Al met al, dus een heleboel gebeurtenissen afgelopen maanden. Nu ik ook in mijn tussenjaar enorm veel tijd heb, probeer ik ook een van mijn dromen te verwezenlijken wat betreft fysieke producten. Wat dit precies wordt, durf ik nog niet te vertellen en zullen jullie later wel voorbij zien komen. Ik vind het zelf in ieder geval mega leuk en de eerste stappen zijn al gemaakt. Omdat het allemaal nog een beetje priel is, durf ik er weinig over te zeggen, haha. Maar ik kan niet wachten totdat alles af is en ik het kan delen. Zulke dingen geven me enorm veel energie.

Hoewel sommige dingen op het moment een beetje voelt alsof ik rijd op een fiets; gewoon op me gemakje, besef ik soms ook niet helemaal hoeveel er is gebeurd afgelopen periode en dat er eigenlijk toch wel veel gebeurd. Bovendien heb ik ook heel veel korte reisjes gemaakt; Nicaragua, China, Dubai, Marokko, New York, Tokyo, Parijs, Spanje, Portugal… heel veel. Overigens krijg ik in mijn omgeving nog vaak de vraag of ik na mijn tussenjaar wil studeren of dat ik door ga met werken. Een vraag waar ik zelf het antwoord ook nog niet op weet. Het nadeel met fulltime YouTube vind ik dat ik een intellectuele uitdaging mis – misschien klinkt het een beetje nerd, maar ik hou er wel van om in die boeken te zitten en passief-actief op die manier te leren. Een studie aan de Open Universiteit – zelfstudie -, is dus weliswaar iets wat ik nog overweeg maar dan zou ik op zijn vroegst in februari 2019 beginnen, omdat ik het idee heb dat september nog net iets te vroeg voelt. Maar zoals ik al zei, voor mij is dit ook een vraag. Ik heb immers geleerd dit jaar; dingen kunnen heel anders lopen dan je hebt gepland. Iets wat ik soms wel een beetje moeilijk vind gezien ik een beetje een control freak ben, haha.

Anyway, bij deze weer een kleine update hoe het allemaal gaat en wat er afgelopen tijd speelde. Ik vind het nu in ieder geval super leuk om weer wat leven op dit stukje internet te blazen, voelt heel goed en maakt me oprecht heel gelukkig. 🙂 Het lijkt me binnenkort ook erg leuk om weer een Q&A op mijn blog te doen. Een artikel waarin ik allerlei vragen beantwoord die jullie stellen. Laat dus gerust een vraag achter in de comments en dan antwoord ik die binnenkort.

xoxo,

Jiami

22 reacties op “Een persoonlijke update: verhuisd, gezondheid & meer”

  1. Yentl schreef:

    Trots op jou!

    [Antwoord]

    Jiami Reply:

    Zo lief lieve Yentl! ❤️

    [Antwoord]

  2. Mirjam schreef:

    Zo trots! Geniet van de kleine dingen. Je gaat sterker uit dit gevecht komen 💕

    [Antwoord]

    Jiami Reply:

    ❤️❤️❤️

    [Antwoord]

  3. Maura schreef:

    hoi lieve jiami!
    als je gaat studeren aan de open universiteit, wat voor studie zou je dan graag willen doen?
    ps: wat heb je veel mooie dingen gedaan het afgelopen jaar! blijf genieten van de kleine dingen, je gaat hier sterker uit komen!💞

    [Antwoord]

  4. Lauressa schreef:

    Wat ontzettend leuk dat je weer blogt! Hoewel ik bijna nooit persoonlijke blogs lees, ben jij de enige van wie ik alles zou lezen. Het is zo mega inspirerend wat je allemaal doet op jouw leeftijd! Het motiveert me enorm om meer te gaan bloggen en om hard te werken. You go girl!

    [Antwoord]

  5. Yente schreef:

    Ahh, ik heb dit soort artikeltjes echt gemist van jou, ben blij dat je weer terug bent <3. You make me happy!!!

    [Antwoord]

  6. Inge schreef:

    Leuk om weer wat van je te lezen! En je kunt er vast alleen maar sterker uitkomen.

    [Antwoord]

  7. Luna schreef:

    Wat mooi weet geschreven van je Jiami ♡ altijd blij als ik iets van je kan lezen 🙂

    Liefs Luna

    [Antwoord]

  8. Marleen schreef:

    Leuk dat je weer ‘gewoonweg’ bent gaan schrijven op je blog! Zeker omdat ik net zo oud ben als jij en ik ervan hou
    om mee te kijken in het leven van leeftijdsgenootjes, haha. Of klinkt dat creepy, haha. Het stukje over je grote reis is heel herkenbaar voor mij; ik heb ook een tussenjaar en ook geen grote reis gemaakt. Uiteindelijk ben ik daar net als jij wel blij mee, omdat ik in september mijn vriend ontmoette en te verliefd was (en ben) om een langere tijd weg te gaan. Ik vind het echt rot dat je een terugval hebt, maar ik hoop dat je zoals je zegt dit keer de oorzaak kunt aanpakken. Veel liefde en succes <3

    [Antwoord]

  9. Samyra schreef:

    Hey lieve Jiami!

    Wat een hoop toffe dingen doe je! Ik vind het zo ontzettend knap dat je gewoon door gaat met je leven ondanks je eetstoornis. Ik heb zelf ook een eetstoornis (kreeg eerst de diagnose boulimia, toen anorexia purgerende type en nu hebben ze er maar nao van gemaakt) en weet hoe lastig het is. Ook omdat boulimia natuurlijk een stuk minder zichtbaar is dan anorexia en mensen niet door hebben wat voor strijd je doormaakt. Super knap dat je er zo open over bent, want ik denk dat dat een mooie eerste stap naar herstel is! Zet hem op Jiami! En als je in tussentijd met iemand wil praten die je begrijpt mag je me altijd een berichtje sturen 🙂 Zet hem op!!!

    [Antwoord]

  10. Lisanne schreef:

    Jeej, ik ben blij dat je weer terug bent op de blog! Vind je stukken altijd zo fijn en interessant om te lezen. Dat dingen soms anders lopen dan gepland, is iets waar ik de afgelopen maand ook wel achter ben gekomen. Helaas loopt niet altijd zoals je wilt, hoe graag je het ook wilt. Daarentegen zijn er altijd weer nieuwe kansen, en dat stelt me gerust. Ik wens jou heel veel sterkte toe met je eetstoornis. Ik vind het zo vervelend voor je, maar je best doen is inderdaad het enige wat je kunt doen. Ik hoop dat je je op de leuke dingen kan focuessen. Ik geloof in je. Stay strong lieve Jiami!

    [Antwoord]

  11. Mirthe schreef:

    Zo trots op jou! Respect. Zo knap hoe je er mee om gaat en dat je er zo open over bent❤

    [Antwoord]

  12. Cecile schreef:

    Hoi,
    Welke landen vind je het leukst om naartoe te gaan.

    [Antwoord]

  13. Nynke schreef:

    Yay topper!

    [Antwoord]

  14. Naomi schreef:

    Aaah je bent zo goed bezig. Je bent echt een voorbeeld voor mij. Hoe je toch gewoon door blijft gaan maar toch realistisch bent. Respect! XX

    [Antwoord]

  15. Rachel schreef:

    Heel veel sterkte en succes met alles lieverd! Je kan dit!

    [Antwoord]

  16. Inge schreef:

    Hoi Jiami, mijn vraag voor de Q&A is: Zou je later kinderen willen als dat lukt?
    Heel leuk dat je weer iets schrijft! XX

    [Antwoord]

  17. Hanne schreef:

    Ondanks dat ik je natuurlijk heb kunnen volgen op youtube, besef ik nu pas hoe druk je jaar wel niet is geweest. Waauw!! Hoe een grote stappen heb je wel niet genomen? Ik ben blij dat je steeds dichter bij jezelf komt en wens je nog het allerbeste toe! X

    [Antwoord]

  18. Veerle schreef:

    Wat heb ik dit gemist!!! Door deze heerlijk ouderwetse blogjes krijg ik zelf ook weer kriebels om opnieuw te gaan bloggen. Ik vind dit persoonlijk veel fijner dan je YouTube video’s, die ik eigenlijk bijna niet meer kijk omdat ik het idee heb dat die vooral op een wat jongere doelgroep gericht zijn. Niks mis mee natuurlijk! Ik vind deze blogjes nog heerlijk 🙂
    Wat betreft je eetstoornis; ik vind het super nice dat je openlijk bent over je nieuwe diagnose boulimia. Ik heb het idee dat anorexia wat meer geaccepteerd wordt ofzo, terwijl boulimia nog een beetje als raar wordt gezien en ik denk dat mensen hier zich ook meer voor schamen (door de eetbuien). Heb jij dat idee ook? Ik kan er soms niet tegen dat er zo veel aandacht en docu’s, films, etc. zijn over anorexia, maar weinig over boulimia of BED. Zelf heb ik ook een eetstoornis gehad (NAO, met een combinatie van anorexia en boulimia) en ik weet hoe verschrikkelijk de eetbuien zijn. Ik vond de eetbuien veeeeeeeeeeeel erger dan dagen niks eten en honger hebben (sorry als ik je trigger!!!). Anyways, ik weet zeker dat het je gaat lukken om te herstellen Jiami, je bent sterk! x

    [Antwoord]

  19. Maressa schreef:

    Lieve Jiami, je komt er overheen, loveyou<3

    [Antwoord]

  20. Irem schreef:

    Yesss eindelijk weer een blogpost! Al sinds ik een klein meisje ben volg ik jou en nu ben ik al 15 haha. Je hebt al zoveel gedaan en bereikt in je leven je bent echt een topper! Reizen lijkt me zo gaaf, i’m jealous! Ik heb nog niet veel landen bezocht doordat mijn ouders het niet echt tof vinden helaas. Maar ik blijven hopen haha! Vorig jaar tijdens mijn eetstoornis zijn we wel op reis geweest en OMG dat was het allerbeste ever!

    Vorig jaar kreeg ik ook te maken met anorexia nervose en verloor ik super snel gewicht waardoor ik in van een ”wat vollere” meid in een hele enge skinny bitch was veranderd. Doordat ik niks doorhad en bleef ontkennen dat ik een eetstoornis had begonnen steeds meer mensen zich zorgen te maken vooral omdat het super raar was dat ik met mijn 30 kilo nog zo energiek was en er geen momenten waren dat ik flauwviel. (Nog steeds geen idee waarom). Vervolgens hebben mijn ouders een afspraak bij Ursulla eetstoornissen inLeiden hebben gemaakt. Ik raad het je zeker aan want je krijgt per direct hulp en ze hebben een iets andere manier van behandelen.

    Love you en blijf bloggen cause i love it – xxx

    [Antwoord]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

next

Back at it again

[google-translator]
sluit